آخرین مطالب سایت

  حُرّة

حُرّة زن آزاده، زنی که اسیر شهوات نیست حُرّة که به معنای زن آزاده است از القاب حضرت صدیقه کبری (سلام الله علیها) است. باید دانست که به زن کنیز«أمه» و به زن آزاد «حُرّة» گویند اما به حضرت زهرا (سلام الله علیها) از این جهت حُرّة نگویند بلکه حُرّة …

مشاهده بیشتر »

حبیبه اللّه 

حبیبه اللّه   [۵] محبوب خداوند. از القاب حضرت فاطمه (سلام الله علیها) “حبیبة اللّه” است یعنی محبوب خدا .کسی که او را خداوند دوست می داشت و به همین خاطر با غضب او غضب می‌کرد و با شادی او شاد می‌شد. و خداوند از آن جهت او را دوست می …

مشاهده بیشتر »

حانیه 

حانیه    [۴] زن پرعاطفه، مهرورز، شوهردوست. حانیة به بانویی گفته می شود که به فرزندش فوق العاده مهربان و به شوهرش هم خیلی علاقمند و عاشق است و حضرت زهرای اطهر (س) از هر دو خصلت برخوردار بود یعنی هم به فرزندان خیلی عطوفت و شفقت داشت و هم نسبت …

مشاهده بیشتر »

حاملة البلوی بغیر شکوی 

حاملة البلوی بغیر شکوی      [۳] بانوی بلاکش بی شِکوَه و شکایت. حاملة البلوی بغیر شکوی یعنی بانوی بلاکش بی شِکوه. این از القاب حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا (سلام الله علیها) است. اگرچه این لقب معروف نیست اما بیانگر یک حقیقت و واقعیت است که حضرت در زندگی با آن …

مشاهده بیشتر »

پرده کعبه 

پرده کعبه  :   طراح پرده کعبه  حضرت اسماعیل  (ع ) بوده وپیامبر آن را عوض نموده سپس هرسال این پرده تعویض می شود . پرده داری یک شغل پر افتخار است که مسئول آن عهده دار تهیه ، بافت  ، دوخت ، تعویض وتمیز نمودن آن است . یک …

مشاهده بیشتر »

  الْحَوْرَاءُ الْإِنْسِيَّةُ 

الْحَوْرَاءُ الْإِنْسِيَّةُ بشر حور سرشت. این لقب که به معنای « انسان حورسرشت» هست از القابی است که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) برای فاطمه( سلام الله علیها) برگزید و آن را به این لقب ملقب نمود و فرمود: وَ أَمَّا ابْنَتِي فَاطِمَةُ فَإِنَّهَا سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ …

مشاهده بیشتر »

تُفّاحة الجنة 

تُفّاحة الجنة    [۲] سیب بهشتی   حضرت فاطمه سلام الله علیها پیش از آنکه به دنیا بیایند سرشت حورالعینی داشت و خداوند متعال آن را در قالب سیبی به پیامبر عطا فرموده و پیامبر آن را میل نموده و از صلب پیامبر نطفه حضرت فاطمه پدید آمد و به همین …

مشاهده بیشتر »
پیامبرخدا در جواب کسی که پرسیده بود كدام یک از اعمال بافضيلت تر است؟ فرمود: اِطعَامُ الطَّعَامِ وَ اِطيَابُ الكَلَامِ. غذا دادن و سخن پاکیزه گفتن. (وسائل ، ج24، ص289، باب 26)