آخرین مطالب سایت

صیانت چشم و دو رکعت نماز  وذکر خدا وصلوات  بر پیامبر (ص)

صیانت چشم و دو رکعت نماز  وذکر خدا وصلوات  بر پیامبر (ص)   این هم راه دیگری است برای کنترل نگاه حرام  یعنی اینکه نماز وذکر وصلوات هم انسان را مهار می کند وقلب اورا آرام واز میل وکشش به بیگانه برحذر می دارد وازهنرهای نماز وذکر وصلوات همین است …

مشاهده بیشتر »

مراجعه به همسرخود و صیانت چشم

 مراجعه به همسرخود و صیانت چشم پیامبر (ص) فرمود : اَیُّهَا النّاسُ اِنَّمَا النَّظرَهُ مِنَ الشَّیطانِ فَمَن وَجَدَ مِن ذالِکَ شَیئاً فَلیَأتِ اَهلَهُ . (میزان الحکمه ، ج۱۲ ، ص۲۴۴) مردم !  نگاه (به نامحرم ) از وسوسه شیطان است اگر کسی به چنین امری مواجه شد به همسر خود …

مشاهده بیشتر »

یاد قیامت و صیانت چشم

یاد قیامت و صیانت چشم یاد قیامت راه دیگری است برای کنترل نگاه به ناموس دیگران . امام علی (ع) فرمود : رِجالٌ غَضَّ اَبصارَهُم ذِکرُ المَرجِعِ . (  میزان الحکمه، ج ۴ ، ص ۲۴۶) مردانی که یاد قیامت چشم شان را فرو می نهد . البته یاد قیامت  …

مشاهده بیشتر »

غیرت ناموسی و صیانت چشم

غیرت ناموسی وصیانت چشم غیرت که به معنای غیر زدائی است  حالت و ملکه ئی است در انسان که از شرکت دیگری در چیزی که دوستش دارد بخل می ورزد و آن را برنمی تابد .غیرت ناموسی یعنی اینکه انسان تعرض اجنبی به ناموس خود را برنتابد و آن را …

مشاهده بیشتر »

روح عفیف  و صیانت چشم

روح عفیف  و صیانت چشم گفته می شود که عفت چهار قسم است عفت چشم ، عفت کلام ، عفت شکم وعفت دامن  وهمه اینها ناشی از روح عفیف است . روح عفیف به آن روحیه یی گفته می شود که انسان را کنترل می کند وهمه چیزهایی که نیاز …

مشاهده بیشتر »

روح خدا ناظری و صیانت چشم

روح خدا ناظری و صیانت چشم خدا ناظری یعنی اینکه انسان خداند متعال را بر کار خود شاهد و ناظر بداند و بداند که خداوند تمام اعمال و رفتار او را مشاهده و نظاره می کند و همه اعمال نیک و بد و ریز و درشت او از دید خداوند …

مشاهده بیشتر »

چشم و خشم خدا

  چشم و خشم خدا این هم از زیانهای دیگر نگاه است و انصافاً زیان سنگین و مهمی است. یعنی انسان (نعوذ بالله) کاری کند که خشم خدا را بر انگیزد وخداند متعال را نسبت به خود خشمگین سازد . آیا خطر خشم خدا برای انسان کم خطری است ؟ …

مشاهده بیشتر »
پیامبرخدا در جواب کسی که پرسیده بود كدام یک از اعمال بافضيلت تر است؟ فرمود: اِطعَامُ الطَّعَامِ وَ اِطيَابُ الكَلَامِ. غذا دادن و سخن پاکیزه گفتن. (وسائل ، ج24، ص289، باب 26)