اندیشه بنان

– چرا امر به معروف؟

حضرت فاطمه (س) :

فَرَضَ اللّه ُ … و َالأمرَ بِالمَعُروفِ مَصلَحَةً لِلعامَّةِ . ( ریاحین الشّریعة، ج ۱، ص ۳۱۲.)

وخداوند متعال  امر به معروف را براى مصالح اجتماعى و مصلحت  عموم  واجب نمود .

مصلحت یعنی نکویی ، زیبایی ، درستی ، بهبودی وبهتر شدن .

معروف یعنی کار  نیک، خوب بودن وخوب شدن .

امر  به معروف یعنی  امر به نیکی وخوبی ، امر به درست بودن ودرست کاری ، امر به شایسته بودن وشایسته سالاری .

امر به معروف یک وظیفه اجتماعی است که خداوند به دوش آحاد جامعه نهاد تا همه با نگاه خیر خواهی وقصد حاکمیت شایستگی وشایسته سالاری در جامعه این کار را انجام دهند.

در امر به معروف اگرچه برای آمر به معروف ثواب و پاداش منظور شد وآمر از جایگاه والایی برخور دار است اما حکمت وفلسفه امر به معروف اصلاح جامعه وبهبود وضعیت آحاد جامعه است .  خداوند متعال با واجب نمودن امر به معروف می  خواهد همه آحاد مردم سالم وصالح وشایسته باشند واز آلودگیها مصون بمانند .

امر به معروف پیش از آنکه مصلحت ومنفعت  فردی داشته باشد مصلحت ومنفعت عمومی دارد وسود آن قبل از آنکه نصیب فرد شود نصیب جمع وجامعه می شود .

ازاین روست که حضرت صدیقه کبری فرمو:  :  َالأمرَ بِالمَعُروفِ مَصلَحَةً لِلعامَّةِ خداوند امر به معروف  را برای مصلحت عموم واجب نمود .