پرستار و مهربانی به بیمار

-پرستار و مهربانی به بیمار
روح بیمار آزرده وخسته است واز سویی با داشتن خواسته های زیاد وناتوانی اش از انجام آن ( بخاطر بیماری) و حس شدید به کمک دیگران ، خود به خود نیاز او به مهربانی وشفقت وحس او به کمک ویاری بی منت دیگران هم زیاد می شود وهر لحظه انتظار می کشد تا کسی بالا سر او باشدوچتر مهربانی را بالای سرش دائم باز نگه دارد .
اینجا است که نقش پرستار مهربان خودش را نشان می دهد و هنر پرستاری گل می کند و با دریایی از محبت ومهربانی به کمک می شتابد و دقیقا همان چیزی را که بیمار بیش از همه به آن نیاز دارد یعنی مهربانی به او می بخشد.
امام صادق (ع) فرمود:
اَلنّاسُ رَجُلانِ مُتَبلیً وَ مُعافیً اِرحَمُوا المُبتَلی وَ احمَدُوا اللهَ عَلَی العافِیَةِ. (بحار، ج۷۸، ص ۲۸۴) مردم دو دسته اند بیمار وسالم . به بیمار گرفتار مهربان باشید وبرعافیت خود هم شکر گزاری نمایید.
آری پرستار که مظهر مهربانی است با مهر خود از او پرستاری می کندکه این نوع پرستاری مهربانانه حتی از پرستاری دارو درمانی به مراتب بهتر وپر ثوابتر است .