اندیشه بنان موسسه فرهنگی
نامحسوس بودن ریا
ازامام عسکری (ع)
أبوهاشم جعفري گوید که از امام عسکری (ع) شنیدم که فرمود:
مِنَ الذُّنُوبِ الَّتي لا تُغفَر قَولُ الرَّجُلِ: لَيتَني لا أُؤاخَذُ اِلّا بِهذا.
فَقُلتُ في نَفسي: اِنَّ هذا لَهُوَ الدَّقيقُ ؛ يَنبَغي لِلرَّجُلِ أن يَتَفَقَّدَ مِن أمرِهِ وَ مِن نَفسِهِ کُلَّ شَيءٍ.
فَأقبَلَ عَلَيَّ أبُومُحَمَّدٍ عَلَيهِالسَّلامُ فَقالَ: يا أباهاشِمِ! صَدَقتَ، فَالزِم ما حَدَّثَت بِهِ نَفسُک؛ فَاِنَّ الاِشراکَ فِي النّاسِ أخفي مِن دَبيبِ الذَّرِّ عَلَي الصَّفا فِي اللَّيلَةِ الظَّلماءِ وَ مِن دَبيبِ الذَّرِّ عَلَي المِسحِ الأسوَدِ.
از گناهان غير قابل آمرزش آن است که کسي بگويد: کاش جز به اين گناه بازخواست نشوم.
پیش خود گفتم: اين نکتهي دقيقي است، سزاوار است که انسان از کار و نفس خويش هر چيز را مورد بررسي قرار دهد.
امام عسکري عليهالسلام رو به من کرد و فرمود: اي اباهاشم! راست گفتي، پس پايبند چيزي باش که پيش خود گفتي. چرا که شرک ورزيدن در ميان مردم پنهانتر از جنبش مورچه بر سنگ صاف در شب تاريک و از جنبيدن مورچه بر پلاس سياه است. (بحارالانوار ، ج۵۰ ، ص۲۵۰)
