اندیشه بنان موسسه فرهنگی
فضای مجازی و پرهیز از نشرعلوم شبهه ساز
کسی که مطالب علمی و نکات دانشی در فضای مجازی منتشر می نماید ، باید مواظب باشد که شبهه فکری و اعتقادی ایجاد ننموده و به اعتقادات مردم آسیب نرساند و یا در فرهنگ ومقدسات مردم خدشه ایجاد ننماید . علم شبهه ساز مانند غذای مسموم است ؛به این معنی که همچنانکه غذای مسموم نظم بدن را مختل می کند، علم شبهه ناک درسیستم فکری و اعتقادی افراد ، اختلال ایجاد می کند.
هر فردی که در فضای مجازی فعالیت می نماید ، باید مواظب باشد تاکسی به وسیله قلم وکلام او دچار شبهه ، وسوسه وگمراهی نگردد ؛یعنی ساختار فکری مردم ، اعتقادات شان ، اخلاق شان ، دین شان و رفتار خوب شان دچار انحراف نگردد وباورهای آنها به شبهه آلوده نشود و قلب صاف و پاک شان با وَهم ، خیال ، شک و دودلی غبارآلود نگردد .
حضرت امیر المومنین (ع) : در وصف منافقان می فرمایند: ” وَ یَقُولُونَ فَیُشَبِّهُونَ یُنافِقُونَ فِی المَقالِ وَ یَقُولُونَ فَیُوهِمُونَ “ ؛ [۱] سخن می گویند وبا سخن شان دردل مردم شبهه ایجاد می کنند، گفتار منافقانه دارند وبا گفتارشان ، وَهم وخیال را در دلها القاء می کنند.
کسانی که در فضای مجازی ، مطلبی را منتشر می کنند ، باید مواظب باشند تا سخن آنها به منزله تهمت و افترا نباشد و دقت کنند تاکسی براثر خواندن این مطلب نسبت به یک انسان مومن یا یک شخصیت خدمتگزار و یا نسبت به نظام اسلامی ودین بدگمان وبدخیال نشود ، دلسرد نگردد و یا احیانا به دلیل تاثیر این مطلب از صراط مستقیم و از راه درست گمراه نشود.
گمراه کردن یک انسان به مثابه قتل آن است. امام صادق(ع) می فرمایند : ” مَن اَخرَجَها مِن هُدی اِلَی ضَلالٍ فَقَد قَتَلَها ” ؛[۲] هر کسی ( با سخن خود ) انسانی را از هدایت به گمراهی بکشاند ، درحقیقت اورا کشته است.
پس نباید با بیان مطلبی در فضای مجازی ذهن افراد را آلوده کرد ودل آنها را نسبت به حقایق دین یا خدا وپیامبر(ص) و یا نسبت به انسانهای پاک و سالم ، آلوده ساخت.
علت اینکه تهمت و افترا در اسلام حرام است آن است که انسان پاک و درستکار بر اثر تهمت و افترا از چشم مردم می افتد وفرد مقبول و محبوب با اتهام و افترا محبوبیت خودراازدست می دهد .
ام المومنین ام سلمه نقل می کند که پیامبر (ص) ، همواره به هنگام خروج از منزل ، این دعا را می خواند: ” بِسمِ اللهِ ، تَوَکَّلتُ عَلَی اللهِ ، اَللّهُمَّ اِنّی اَعُوذُ بِکَ اَن اُضِلَّ اَو اُضَلَّ ” ؛[۳] به نام خدا وبا توکل به خدا ؛ خداوندا ! به تو پناه می برم از اینکه کسی را گمراه کنم ویا اینکه گمراه شوم !
در قرآن آمده است : ” وَمِنَ النّاسِ مَن یَشتَری لَهوَ الحَدیثِ لِیُضِلَّ عَن سَبیلِ اللهِ ” ؛[۴] بعضی از مردم کسانی هستند که با تهیه سخنان باطل و بی اساس ، به گمراهی مردم می پردازند.
[۱] – آثارالصادقین ، ج ۲۸ ، ص۳۹
[۲] – اصول کافی ، ج۳ ، ص۳۱۸
[۳] – آثار الصادقین ، ج ۱۱، ص۴۰۵
[۴] – لقمان : ۶
