اندیشه بنان

• فضای مجازی و اجتناب از نشر علوم غیر مفید

علمی که در فضای مجازی ،  ارائه شود باید مفید باشد ؛ یعنی هر کسی که از آن آگاه گردید ، باید بتواند  از آن بهره ای به برد . و علمی که نه برای صاحبش و نه برای دیگران بهره ای ندارد  ، نه کسب آن روا است و نه ارائه و تعلیم آن به دیگری جایز است .

اهمیت پرداختن به علوم مفید در اسلام تاجایی است که امیر المومنین حضرت علی (ع) یکی از از اوصاف متقین را پرداختن به علم نافع معرفی نموده ومی فرماید: ” …. وَ وَقَفُوا اَسماعَهُم عَلَی العِلمِ النّافِعِ لَهُم ” ؛ [۱]

از صفات متقین این است که به علمی که برای شان مفید است ،گوش می سپارند.

و نیز فرمودند : ”  عِلمٌ لایَنفَعُ کَدَواءٍ لایَنجَحُ ” ؛[۲]   علم غیر مفید مثل داروی بی اثر است.

یعنی همان گونه که  داروی بی اثر، شفابخش نخواهد بود ، علم غیر مفید هم تاثیری نخواهد داشت.

در نقل آمده که یکی از دعاهای اولیای حق ، دوری از علم غیر مفید بود. زید ابن ارقم گوید که پیامبر(ص) همواره می فرمودند :

” اَللّهُمَّ اِنّی اَعُوذُ بِکَ مِن عِلمٍ لایَنفَعُ ” ؛ [۳]خداوندا !  از علم غیر نافع به تو پناه می برم .

خلاصه سخن آنکه ، اگر بنا است علم و دانش یا یک  محصول علمی در فضای مجازی انتشار یابد ، باید مفید و نافع باشد و باید از ارسال سخن غیرمفید و علم غیر نافع  پرهیز نمود.

[۱]  —  نهج البلاغه  ،  خطبه ۱۹۳

[۲]  –   عیون الحکم والمواعظ ، ص ۳۴۱

 

[۳]  –    منیه المرید ، ص ۲۱۰