اندیشه بنان موسسه فرهنگی
فساد اجتماعی
مقصود از “فساد اجتماعی” گناه وفسادی است که از خلوت درآ ید وعلنی شود وزیان آن به دیگری برسد . پیامبر (ص) فرمود :
اِنَّ المَعصِیَهَ اِذا عَمِلَ بِهَا العَبدُ سِرّاً لَم تُضِرَّ اِلّا عامِلَها وَ اِذا عَمِلَ بِها عَلا نِیَهً وَ لَم یُغَیَّر عَلَیهِ اَضَرَّت بِالعامَّهِ. (میزان الحکمه ج ۱۰ ص ۴۶۱۴ )
فساد ومعصیت آنگاه که بنده آن را پنهانی انجام دهد فقط به خودش زیان می رساند اما اگر آنرا علنی کرد وکسی هم اورا برحذر نداشت زیانش فراگیر شده و به عموم می رسد .
اگر چه این حدیث تصریح به مفهوم فساد اجتماعی ندارد ولکن می توان از آن برداشت نمود که فساد آنگاه که زیانش به دیگری برسد عنوان اجتماعی می گیرد .
در کتاب “میزان الحکمه” انواع گناهان را از جمله قتل نفس ،گناهان کبیره ، نفاق ،اسراف ، ممانعت ازحق ، اختلاف ، سرقت، قطع رحم ، جادوگری ،ترک ازدواج و… را از مصادیق فساد می شمارد وچهره هائی را به عنوان ” مُفسد در قرآن” ذکر می کند نظیر: بنی اسرائیل ، منافق ،مسرف ، قاطع رحم ، ساحر ، سارق ، تارک ازدواج و نیز اقوام هود ،صالح ، شعیب و لوط. ( میزان الحکمه ج ۱۰ ص ۴۶۱۴ تا۴۶۲۴ )
با ملاحظه این مصادیق وچهره ها می توان فهمید که فساد اجتماعی ومفسد درجامعه کسی است که فساد وگناه او علنی شده وبه دیگری آسیب برساند.
