عفت وعبادت

عفت وعبادت
عفاف، نوعی عبادت بلکه افضل عبادات به شمار می آید ؛ چرا که عابد در عبادتش توجه به خدا دارد ودرصدد طاعت و بندگی او است و خود را ملزم به خضوع و خشوع در برابر معبود می نماید وهمچنین انسان عفیف هم کارش عبادت است .چون عفیف در مسیر بندگی خدا بر آن است چشم خود را کنترل کند تا معصیت خدا نکند، گوش و زبان خود را مهار می کند تا نافرمانی خدا را مرتکب نشود ، دست و دل خود ، بلکه همه اعضاء و جوارح خود را ، به شدت برحذر می دارد تا خلاف و گناه نکنند و اساساً انسان عفیف ، نفس خود را حبس می کند تا جرمی از او سر نزند و معصیتی از وی صادر نگردد.
و او در واقع با این حبس نفس و کنترل جوارح ، بر طاعت خدا همت می گمارد آن هم همت ستودنی . چرا که تلاش و همت چنین انسانی به مراتب سخت تر از تلاش و همت برای ادای فریضه نماز و روزه است و لذا عفت افضل مصادیق عبادت است.
به همین جهت پیامبر) ص ) عفت عفیف را عبادت دانسته و او را با صفت عفت عابد می شمارد و می فرماید :
مَن عَفَّ عَن مَحارِمِ اللهِ کانَ عابِداً . ( بحار الانوار ، ج۷۴،ص ۱۷۱)
هر کس از محرمات الهی اجتناب کند عابد است.
و هم چنین حضرت امیرالمومنین (ع) کارعفیف را عبادت شمرده وحتی آن را افضل عبادات دانسته و فرمودند:
اَفضَل العِبادَهِ العَفافُ. (کافی،ج۲،ص۷۹،ح۳ )
برترین نوع عبادت ، عفت و پاک زیستی است.