ه: سلامت دین
اَسئَلُکَ اللّهُمَّ … وَ رَزَقتَنِی السَّلامَهَ فی دینی. از فاطمه زهرا (س) کتاب : فلاح السائل ص ۲۳۸٫
خداوندا ! از تو می خواهم که سلامت در دین را روزی ام سازی.
دین آدم مثل سایر شئون و امور زندگی ممکن است دچار آفت و آسیب گردد و حتی مانند جسم آدم ممکن است دچار بیماری، ضعف و نارسایی شود، پس دین نیاز به سلامت و عافیت دارد.
شخص نباید خیال کند دین او سالم و رو به کمال است. نه، بلکه به عکس دین بیشتر از امور دیگر آسیب پذیر است و ممکن است راهزنانی به غارت دین به پردازند و راهزنان درونی و بیرونی انسان، وحتی انحرافات و خرافه ها به دین حمله نموده و همچون موریانه های نفوذی، دین را از درون تهی کنند.
تا جایی که پس از مدتی متوجه می شود از دین او فقط ظاهر و نمائی باقی است و حقیقت و هویت واقعی ندارد.
یَأتی عَلَی النّاسِ زَمانٌ لایَبقی فیهِم مِنَ القُرآنِ اِلّا رَسمُهُ وَ مِنَ الاِسلامِ اِلّا اِسمُهُ وَ مَساجِدُهُم یَومَئِذٍ عامِرَهٌ مِنَ البَناءِ وَ خَرابٌ مِنَ الهُدی (نهج البلاغه، حکمت ۳۶۸ )
زمانی بر مردم مسلمان فرا می رسد که در آن زمان از قرآن جز خط ورسمی واز اسلام جز نامی باقی نمی ماند ودر این هنگام ساختمان مسجدهای شان آباد اما از نظر هدایت ومعنویت ویران است .
ملاحظه می شود که اسلام ممکن است تا این اندازه آسیب به بیند وسلامت واصالت خود را از دست بدهد.
در یک جلسه یی که جمعی حاضر بودند وپیامبر(ص) به حضرت علی (ع) خبر شهادت او در ماه مبارک رمضان را داده بود حضرت امیر(ع) از او پرسید آیا دین من در این هنگام سالم است؟ (عَلی سَلامَهٍ مِن دینی؟) پیامبر(ص) فرمود: بله.
آری انسان در هر شرائطی ودر هر مقامی باید از دین خود مراقبت کند تا آسیب نبیند وحتی تا دم جان دادن سالم بماند.
اینجا است که صدیقه طاهره (س) از خدا می خواهد تا دین او سالم بماند.