صفحه اصلی / ویژه / زهرای اطهر(س) واجتناب حتی از یک خیانت

زهرای اطهر(س) واجتناب حتی از یک خیانت

زهرای اطهر(س) واجتناب حتی از یک خیانت

 

فاطمه (س):

یا ابنَ عَمٍّ  ما عَهِدتَنی کاذِبَهً  وَ لا خائِنَهً.

دومین چیزی که حضرت زهرا(س)در آخرین لحظات عمرش  خطاب به امیر المومنین (ع)  به آن اشاره نمود ” خیانت ”  است .

فرمود: در طول زندگی  هرگز از من خیانت ندیدی حتی یک خیانت . در روایت است همسر به  ویژه زن باید امین باشد چرا که زن هم امانت دار زندگی است چرا که مال شوهر نزد او امانت است وهمچنین خود زن امانت شوهر است . پس زن امانت دار است  هم باید مال شوهر را حفظ کند  وهم باید خودش را برای شوهر حفظ نماید  واز نگاه بیگانه مصون دارد .

خدا نکند خیانت در خانه راه پیدا کند که اگر چنین شد آن خانه خراب می شود  وخیر وخوبی از آن خانه می رود .

پیامبر (ص) فرمود:

اَربَعٌ لا تَدخُلُ  بَیتاً واحِدَهٌ مِنها اِلّا خَرِبَ  وَ لَم یَعمُر بِالبَرَکَهِ : اَلخِیانَهُ   وَ السِّرقَهُ وَ شُربُ الخَمرِ  وَالزِّنا.

چهار چیز است که یکی شان اگر وارد خانه یی شود آن را ویران خواهد کرد  و با برکت آباد نخواهد شد . وآن چهارتا عبارتند از خیانت ودزدی وشرب خمر وزنا. (بحا الانوار ، ج۷۶ ، ص۱۲۵)

خیانت هر کجا وارد شود آنجا را ویران می کند خواه خانه باشد یا اداره ، مزرعه باشد ویا مغازه ، در حکومت باشد ویا جامعه .چون خیانت نتیجه اش ویرانی است .

خیانت فقر به بار می آورد چنانکه پیامبر(ص) فرمود:

اَلخِیانَهُ تَجُرُّ الفَقرَ . خیانت باعث فقر می شود .(نهج الفصاحه ، ص۳۲۳)

ویا باعث نفاق ودورویی است که به همین اشاره دارد سخن پیامبر که فرمود : اَلخِیانَهُ رَأسُ النِّفاقِ. خیانت سر نفاق وباعث نفاق است  (مستدرک الوسائل، ج۲ ،ص۵۰۶)

ولذا حضرت فاطمه (س) فرمود:  یا ابنَ عَمٍّ  ما عَهِدتَنی کاذِبَهً  وَ لا خائِنَهً.

پسرعمو  هرگز از من دروغ وخیانت سراغ  نداری (.بحارالأنوار، مجلسی، ج۴۳، ص ۱۹۱، باب ۷)

درباره admin

این مطالب را نیز ببینید!

عظمت روز غدیر

  عظمت روز غدیر روز غدیر: روزاکمال دین ( اَلیَومَ اَکمَلتُ لَکُم دینَکُم) روزاتمام نعمت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیامبرخدا در جواب کسی که پرسیده بود كدام یک از اعمال بافضيلت تر است؟ فرمود: اِطعَامُ الطَّعَامِ وَ اِطيَابُ الكَلَامِ. غذا دادن و سخن پاکیزه گفتن. (وسائل ، ج24، ص289، باب 26)