صفحه اصلی / عبادی، معرفتی / تکریم فاطمه(س)

تکریم فاطمه(س)

 

  • تکریم فاطمه(س)

از انتظارات پیامبر (ص) از امت خود نسبت به حضرت فاطمه (س) “تکریم” اواست وحضرت در خطاب به امیر المومنین (ع) فرمود:
يَا عَلِيُّ هَذِهِ بِنْتِي فَمَنْ أَكْرَمَهَا فَقَدْ أَكْرَمَنِي وَ مَنْ أَهَانَهَا فَقَدْ أَهَانَنِي.    (بحارالانوار، ج۴٣، ص١۴١)

ای علی !  این دختر من است؛ هر کس به او احترام بگذارد، به من  احترام گذاشته است و هرکه به او اهانت کند به من اهانت کرده است.

ودر عبارت دیگر فرمود :

يَا عَلِيُّ هَذِهِ بِنْتِي فَمَنْ أَكْرَمَهَا فَقَدْ أَكْرَمَنِي وَ مَنْ أَهَانَهَا فَقَدْ أَهَانَنِي- اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمَا وَ بَارِكْ عَلَيْهِمَا وَ اجْعَلْ لَهُمَا ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ.    (کشف الغمه ، ج۱،ص۳۶۸ ؛ بحارالانوار ،ج۴۳ ،ص۱۴۰ ،ح۳۶)

یا علی!  این «فاطمه» دختر من است هرکس او را اکرام کند قطعا به من اکرام نموده و هرکه او را اهانت کند به من اهانت کرده است.   بارالها زندگی شان (علی و زهرا ) را مبارک گردان  و برای شان نسل پاک قرار ده . همانا تو شنونده دعائی.

با این کلمات نورانی، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از امت می خواهد، تا حرمت فاطمه سلام الله علیها را نگهدارند ، مقام و منزلت او را بزرگ به شمارند و از توهین و اهانت بر حذر باشند.

و به عبارتی برای سخن او وسیره او احترام قائل شوند و او را بزرگ بشمارند واز او گوش کنند  اعتراض وانتقادی نسبت به او نداشته باشند او را مقتدای خود قرار بدهند . نام او را به عظمت ببرند وبه هنگام نام او درود بفرستند وسخنان او را مثل سخنان پیامبر لازم العمل بدانند .کمترین مسامحه وسهل انگاری نسبت به سخن وسیره او نداشته باشند .

خلاصه باید نام حضرت، یاد حضرت، مقام و منزلت حضرت، عمل و رفتار حضرت در جامعه بزرگ داشته شود و مورد اکرام و احترام قرار گیرد  واز اهانت و توهین وبی اعتنایی و احیانا نعوذ بالله شتم وضرب بر حذر شوند.

درباره admin

این مطالب را نیز ببینید!

چگونگی ولادت امام زمان(عج)

چگونگی ولادت امام زمان(عج)   شب پانزدهم شعبان سال ۲۵۵ هجری قمری، حکیمه به خانه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیامبرخدا در جواب کسی که پرسیده بود كدام یک از اعمال بافضيلت تر است؟ فرمود: اِطعَامُ الطَّعَامِ وَ اِطيَابُ الكَلَامِ. غذا دادن و سخن پاکیزه گفتن. (وسائل ، ج24، ص289، باب 26)