اندیشه بنان

 

• تفسیر ولیجه ومومنین درآیه ۱۵سوره توبه

 

از امام عسکری (ع)

سفيان بن محمد ضَبُعى گويد:

نامه به ابى محمد امام عسكرى (ع) نوشتم و از آن حضرت از تفسير وليجه پرسيدم كه خدا مى فرمايد: «و نگرفتند در برابر خدا و نه رسولش و نه مؤمنان پشتيبان و محرم مورداعتمادی »(۱۵ سوره توبه)

و در دل خود گفتم: ولى در نامه ننوشته بودم كه مقصود از مؤمنين در اينجا كيانند؟

حضرت جواب فرمودند:

الْوَلِيجَةُ الَّذِي يُقَامُ دُونَ وَلِيِّ الْأَمْرِ وَ حَدَّثَتْكَ نَفْسُكَ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ هُمْ فِي هَذَا الْمَوْضِعِ فَهُمُ الْأَئِمَّةُ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ عَلَى اللَّهِ فَيُجِيزُ أَمَانَهُمْ.

ولیجه كسى است كه او را در برابر امام بر حق علم مى كنند و پيشوا مى سازند.

و با خود گفتى كه مقصودازمؤمنين در این آیه چه کسانی اند؟

مؤمنين همان امامان بر حق هستند كه از طرف خدا به مردم سند امان مى دهند و خدا امان آنها را امضاء مى كند. ( بحار الانوار ، ج۵۰ ،  ص ۲۷۵)                          ولیجه : دوست خالص ، برگزیده مورد اعتماد.